Serwis o Finansach Przedsiębiorstw ANALIZA FINANSOWA

  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size
Email Drukuj

Strumienie pieniężne dla potrzeb oceny projektu inwestycyjnego cz. 1

Celem omówienia metod oceny najpierw musimy zdefiniować pojęcie strumieni pieniężnych, które będą podstawą prowadzenia analizy i przedmiotem odpowiednich przekształceń. O wielkości tych wydatków i wpływów decydować będą właśnie wyznaczone przez analizującego wartości tzw. wolnych strumieni pieniężnych. Będziemy je wyznaczać osobno dla każdego okresu jakiego dotyczy inwestycja.

 

Przy tej okazji należy zaznaczyć, że długość okresów w jakich można dokonać analizy inwestycji zależy wyłącznie do analizującego. Najczęściej stosowanym jest okres roczny, ale większa szczegółowość jest zdecydowanie wskazana, zwłaszcza w przypadku działalności podatnej na dużą amplitudę wahań sezonowych, ale przede wszystkim dlatego, że pozwala lepiej zaobserwować elementy niewidoczne przy mniejszej szczegółowości analizy. Zdaniem autora, z tego właśnie względu, ale przy jednoczesnym uniknięciu zbędnej drobiazgowości w przypadku analizy miesięcznej, najbardziej optymalnym okresem analizy jest kwartał (za każdym razem trzeba oczywiście znaleźć złoty środek pomiędzy ilością pracy, którą chcemy i możemy poświęcić a potrzebami analizy). Aby jednak uzyskać lepszą przejrzystość i ułatwić obliczenia to dla potrzeb tej publikacji stosować będziemy podział na okresy roczne.

Dla potrzeb oceny kolejne okresy powinny zostać kolejno ponumerowane (okres poniesienia pierwszych nakładów przyjmuje numer 0), np.:

okres

t0

t1

t2

t3

t4

okres

0

1

2

3

4

 

Strumień pieniężny (dla którego stosuje się często skrót CF, z ang. cash flow) z punktu widzenia wszystkich stron finansujących inwestycję w każdym kolejnym okresie ma następującą postać:

FCFF (z ang. free cash flows to firm, czyli wolne przepływy pieniężne dla właścicieli i wierzycieli) =

Wynik netto

+ Amortyzacja

+ Odsetki i inne koszty dotyczące kapitału obcego (np. prowizja za udzielenie kredytu inwestycyjnego)

+/- Zmiana kapitału obrotowego netto

- Nakład inwestycyjny finansowany kapitałem własnym

- Nakład inwestycyjny finansowany kapitałem obcym

+ Wartość likwidacyjna (rezydualna) majątku

Specyfika FCFF polega na tym, iż uwzględnia wpływy, które są dochodem dla wszystkich stron finansujących tj. dla właścicieli kapitału wewnętrznego (dochodem dla nich są wynik finansowy i amortyzacja), i dla wierzycieli finansujących projekt z zewnątrz (np. bank, dla którego wpływem są odsetki od udzielonego kredytu inwestycyjnego). Dlatego są to właśnie przepływy pieniężne dla wszystkich stron finansujących, czyli zarówno właścicieli jak i wierzycieli.

Zwróćmy jeszcze uwagę, że suma pozycji: wynik netto, amortyzacja i koszty finansowe może być czasem określona w nieco inny (ale często spotykany) sposób:

- przychody operacyjne

- pomniejszone o koszty operacyjne (bez amortyzacji)

- czyli wynik EBIT (z ang. earnings before interest and tax, czyli wynik przed odliczeniem odsetek i podatku tj. wynik operacyjny) + amortyzacja

- pomniejszony o podatek

a zatem w rezultacie: EBIT + amortyzacja - podatek (czyli wynik operacyjny + amortyzacja + koszty finansowe). Z kolei, wynik operacyjny i amortyzacja to tzw. wynik EBITDA (z ang. earnings before interest, tax, depreciation and amortization, czyli wynik przed odliczeniem odsetek, podatku i amortyzacji).

 
Reklama