Serwis o Finansach Przedsiębiorstw ANALIZA FINANSOWA

  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size
Email Drukuj

Analiza rachunku przepływów pieniężnych cz. 2

Przepływy z działalności inwestycyjnej

W tym obszarze określamy jaki udział w tworzeniu gotówki mają zmiany w stanie majątku rzeczowego (jego sprzedaż czy nabycie), a jaki jest udział działalności związanej z inwestycjami o charakterze finansowym (zakupem i sprzedażą papierów wartościowych, oraz wynikającymi z nich wpływami i wydatkami

w postaci odsetek i dywidend).

Ujemna wartość cash flow (CF) z działalności inwestycyjnej może oznaczać wydatki na zakup nowego majątku tj. nowe inwestycje, zarówno rzeczowe jak i finansowe. Trzeba równocześnie pamiętać, że wartość amortyzacji, która jest w części operacyjnej dodatnim strumieniem pieniężnym, z jej definicji, powinna być przekazana na odnowienie majątku i w tym miejscu teoretycznie powinna stanowić wydatek inwestycyjny na majątek rzeczowy (stąd dobrze jest sprawdzić jakie są relacje między tymi wielkościami i tym samym prześledzić czy firma odtwarza swój park maszynowy czy może 'przejada' amortyzację w inny sposób, nie dbając o to, że osłabia swój potencjał majątkowy w przyszłości). W przypadku braku możliwości analizy rachunku przepływów pieniężnych (gdy np. dana jednostka go nie sporządza), można to w przybliżeniu sprawdzić w następujący sposób: 1. wyliczyć różnicę pomiędzy stanem środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych na koniec okresu i stanem na początek okresu, 2. porównać do wartości amortyzacji za ten okres - gdy amortyzacja jest niższa od różnicy stanów oznacza to, że wartość majątku wzrosła powyżej amortyzacji, czyli poniesione nakłady były wyższe od zużycia majątku w tym okresie

Dodatnia kwota może wskazywać, że firma dokonuje sprzedaży majątku (jeśli towarzyszy temu ujemny CF z działalności operacyjnej może to być znak, że firmie brakuje gotówki i ratuje się wyprzedażą swoich aktywów - zjawisko zdecydowanie negatywne, i jeśli ma stan trwały to świadczy o poważnych kłopotach finansowych) lub uzyskuje korzyści z tytułu posiadanych papierów wartościowych lub udzielonych pożyczek.

Dla potrzeb tego opracowania - co ma pozwolić lepsze zrozumienie zasad obowiązujących w rachunku oraz dać większą przejrzystość - spróbujemy dodatkowo przepływy z działalności inwestycyjnej podzielić. Wyodrębnimy te związane z zakupem i sprzedażą majątku trwałego, który ma służyć potrzebom działalności produkcyjnej czy usługowej (prowadzeniu podstawowej działalności), oraz te, które związane są z zakupem (i zbyciem, wraz z osiągniętym zyskiem lub stratą) aktywów w celach typowo inwestycyjnych. Do tych pierwszych zaliczymy pozycje B.I.1 i B.II.2., do drugich - pozostałe.

Szczególnie wyzbywanie się tych pierwszych (w sytuacji, gdy jednocześnie firma nie generuje gotówki z działalności operacyjnej), powinno być dokładnie zdiagnozowane. Jeśli firma wyprzedaje wartościowy majątek produkcyjny tylko po to, żeby pokryć bieżące potrzeby to oznacza to poważne kłopoty finansowe i dodatkowo ogranicza zdolność firmy do prowadzenia podstawowej działalności w przyszłości.

Operacje dotyczące pozostałych części majątku rzeczowego (czyli nieprodukcyjnego, a raczej typowo inwestycyjnego) zwykle mają charakter lokowania wolnych nadwyżek (co ma przynieść oprócz podstawowej działalności dodatkowy efekt finansowy), a następnie uwalniania gotówki w sytuacji, gdy ta jest potrzebna (lub gdy planowana jest zmiana charakteru czy kierunków inwestycji). Jeśli inwestycje finansowe i rzeczowe stają się głównym źródłem wytwarzania gotówki (zamiast działalności operacyjnej), to również należy ocenić czy jest to właściwa polityka przedsiębiorstwa, i na ile te przepływy mają stabilny charakter, żeby stać się podstawowym źródłem (przynajmniej w krótkim czasie, do czasu odzyskania zdolności tworzenia nadwyżki operacyjnej) finansowania działalności (czy wyschnięcie tego źródła w pewnym momencie, bez braku środków z głównej działalności, nie zagrozi funkcjonowaniu przedsiębiorstwa).

Copyright by e-BizCom

 
Reklama